Kategoria: Eksmisja

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z eksmisją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Jak doprowadzić do wyprowadzki dorosłego dziecka?

Janusz Polanowski • Opublikowane: 2017-02-10

Córka ma 20 lat, z dwóch szkół została wyrzucona za wagary, teraz chodzi do zaocznej w soboty i niedziele, znowu dostała upomnienie za wagary. Do pracy nie chce iść. W domu nie pomaga, nie robi nic. Jest arogancka, wredna, przez co w domu panuje atmosfera trudna do zniesienia. Co mogę zrobić, żeby córkę wymeldować i żeby się wyprowadziła z mieszkania? Nadmieniam, że mieszkamy we dwoje, a właścicielem mieszkania jestem tylko ja.

Janusz Polanowski

»Wybrane opinie klientów

Bardzo dziękuję za rzeczową i wyczerpującą odpowiedź.
Bożena
Dziękuję bardzo za rzetelne i przydatne odpowiedzi na wszystkie moje pytania. Polecam ePorady24 każdemu, kto potrzebuje fachowej pomocy. Bardzo ważnym elementem jest to, że można zadawać wiele dodatkowych pytań w cenie ustalonej na początku, która jest naprawdę przystępna. W trakcie mojej sprawy nasuwało mi się mnóstwo pytań, które wysyłałam i za każdym razem otrzymywałam szybką, jasną odpowiedź. 
Aneta
Jestem zadowolona z tej opinii. W sposób szeroki i konkretny zostało opisane i wyjaśnione całe zdarzenie.
Elżbieta, 65 lat
Fachowa i rzetelna porada. Wszystkiego dowiedziałam się praktycznie po zadaniu jednego pytania. Dziękuję bardzo.
Anna, 46 lat
Bardzo wyczerpujące odpowiedzi Pani Anny Surfin, serdecznie polecam portal, już traciłam nadzieję, że cokolwiek mogę uczynić w mojej sprawie ale dzięki Pani Annie patrzę w przyszłość optymistycznie. Proszę się nie niecierpliwić gdy trzeba poczekać dłużej niż 24 h na odpowiedź ale naprawdę warto...i tak w skali tylu spraw i problemów jakie ma większość ludzi to odpowiedzi są ekspresowo udzielane i wyczerpująco. POLECAM w 100%
Ewelina

Wiele sytuacji prawnych ma charakter złożony, w tym prawnie złożony. Tak jest w przedstawionej przez Pana sytuacji; można tę złożoność zasygnalizować „hasłowo”: pełnoletniość (a więc brak władzy rodzicielskiej), własność (uprawnienia właścicielskie oraz obowiązek poszanowania własności), obowiązek alimentacyjny (albo jego brak), przemoc w rodzinie (ewentualnie).

Chodzi o pełnoletnią kobietę – art. 10 Kodeksu cywilnego (K.c.). Wraz z uzyskaniem pełnoletniości przestała ona podlegać władzy rodzicielskiej – wniosek z art. 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.). Kobieta ta jest uprawniona decydować o swych sprawach (np. dotyczących korzystania z edukacji), ale z decyzjami wiąże się odpowiedzialność.

Pan, jako właściciel odnośnego mieszkania (art. 140 K.c.), jest uprawniony decydować o korzystaniu z niego z wyłączeniem innych osób, w tym z wyłączeniem swej córki. Jej (z uwagi na istniejący stan rzeczy) zapewne przysługuje tytuł prawny do lokalu, a więc jest ona posiadaczką (a właściwie współposiadaczką) danego mieszkania; chodzi o posiadanie zależne (bo posiadaczem samoistnym na ogół jest właściciel rzeczy). Skoro Pańska córka nie jest zobowiązana płacić czynszu, to zapewne mieszka na warunkach właściwych umowie użyczenia (art. 710-719 K.c.); umowa taka może zostać zawarta ustnie, a nawet w sposób dorozumiany (zwłaszcza przez akceptowanie zamieszkiwania na takich warunkach). Na osobie, które przysługuje możność korzystania z rzeczy użyczonej, spoczywa obowiązek pokrywania „koszów bieżących”; niekiedy chodzi o „dokładanie się do rachunków”. Posiadanie (tak samoistne, jak i zależne) ustawowo określono w treści art. 336 K.c.:

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

„Posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny)”. Także posiadanie samoistne (a nawet dzierżenie) podlega ochronie prawnej (art. 342 i następne K.c.).

Niektórzy ludzie (zwłaszcza w poważnych sytuacjach lub nie panując nad emocjami) zmieniają zamki w drzwiach lub (i to nawet dosłownie) „wystawiają walizki za próg”. Jednak trzeba pamiętać o ryzyku. Osoba bezprawnie pozbawiona posiadania jest uprawniona skorzystać z legalnej samopomocy lub z legalnej obrony koniecznej (art. 343 K.c.) – granicą jest zakaz używania przemocy wobec człowieka. Bezprawne pozbawienie posiadania uprawnia do wytoczenia powództwa o przywrócenie posiadania.

Sam tytuł prawny do lokalu wolno rozumieć ściśle: uprawnienie do zamieszkiwania. Wolno więc, tytułem przykładu, zamknąć lodówkę (nawet dosłownie na kłódkę) lub wykluczyć korzystanie z zamówionych lub opłacanych przez Pana usług (np. telewizyjnych, telefonicznych, internetowych). Współdomownicy na ogół są uprawnieni przyjmować korespondencję, ale wolno jest odmówić przyjęcia przesyłki – niech adresat sam „zorganizuje” jej odebranie z poczty lub z biura firmy kurierskiej (należy poinformować o próbie doręczenia przesyłki lub przekazać awizo). Błyskawicznie można ograniczyć komfort korzystania z mieszkania osobie, która zachowuje się nagannie – nie naruszając prawa, zwłaszcza tytułu prawnego do lokalu (np. z tytułu umowy użyczenia).

Ustawodawca nie określił okresu wypowiedzenia umowy użyczenia; według orzecznictwa sądowego trzeba brać pod uwagę relacje między stronami oraz sytuację osoby uprawnionej (np. różni się sytuacja osoby samotnej i zarazem zdrowej od sytuacji rodzica z dzieckiem lub sytuacji osoby ciężko chorej). Pan jest uprawniony wysłać do córki list polecony (najlepiej „za zwrotnym potwierdzeniem odbioru”), w którego treści zostałoby zawarte wypowiedzenie umowy użyczenia (np. do końca miesiąca) oraz żądanie wyprowadzenia się przez nią (wraz z ustaniem tytułu prawnego do lokalu). Adresatka wypowiedzenia umowy byłaby uprawniona wystąpić na drogę sądową, np. w celu wydłużenia okresu wypowiedzenia umowy. Gdyby córka nie wyprowadziła się dobrowolnie (najpóźniej zaraz po rozwiązaniu umowy użyczenia), to Pan byłby uprawniony wytoczyć przeciwko niej powództwo o eksmisję (załączając kopię wypowiedzenia oraz kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru); powództwo o eksmisję to przejaw roszczenia z zakresu ochrony własności (art. 222 K.c.).

Tak przedstawiają się aspekty prawne w zakresie zagadnień podstawowych – użyczenia oraz wypowiedzenia umowy użyczenia. Warto jednak brać pod uwagę również inne aspekty. Jednym z nich jest przemoc w rodzinie. Pan wspomniał o niegrzecznych zachowaniach swej córki. Taka informacja może dotyczyć różnych zachowań. Proszę więc zwrócić uwagę na ustawowe określenie przemocy w rodzinie, zawarte w artykule 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie: „jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych w pkt 1, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”. Artykuł 11a tej samej ustawy upoważnia do zawnioskowania, by sąd (wydział cywilny sądu rejonowego) zobowiązał sprawcę przemocy w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania. Jeżeli sprawca nie wykona postanowienia sądu (po jego uprawomocnieniu się lub z nadanym postanowieniu rygorem natychmiastowej wykonalności), może zostać przeprowadzona eksmisja przez komornika. Do egzekwowania orzeczeń sądowych są uprawnieni komornicy sądowi – np. do dokonywania eksmisji (na podstawie wyroków eksmisyjnych lub postanowień adresowanych do sprawców przemocy w rodzinie). Eksmisja sprawcy przemocy w rodzinie może zostać przeprowadzona w miarę sprawnie np. do noclegowni.

Proszę unikać przywiązywania zbyt dużego znaczenia do zameldowania (meldunku); oczywiście, jest on ważny, ale nie stanowi tytułu prawnego do lokalu. Jeżeli córka przestanie mieszkać „pod danym adresem” (czy to wyprowadzając się dobrowolnie, czy to nawet po jej eksmitowaniu), zasadne stanie się zawnioskowanie do urzędu gminy (urzędu miasta) o jej wymeldowanie.

Proponuję dbać o zagadnienia dowodowe. W sprawach cywilnych chodzi głównie o wywiązanie się z prawnego obowiązku udowodnienia faktów (okoliczności), z których wywodzi się skutki prawne – art. 6 K.c. oraz art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.). Przydaje się także odpowiednia aktywność, bo bierność (np. milczenie wobec stanowiska strony przeciwnej) może skutkować nawet przegraniem sprawy – jeśli sąd bierne zachowanie potraktuje jako przejaw zgody ze stanowiskiem przeciwnym (art. 230 K.p.c.). Wprawdzie z nagrywaniem wiążą się kontrowersje, a niekiedy odpowiedzialność prawna (i to nawet karna) – jednak nagrania (jako dowody obiektywne) mogą przeciąć bardzo trudny do rozstrzygnięcia spór o cechach „słowo przeciw słowu”.

Niejako na marginesie (poza zakresem pytania głównego):

  • Także Pańska córka powinna brać pod uwagę to, że jej zachowania (np. opryskliwość wobec Pana lub brak dążenia do zarobkowania) mogą stanąć na przeszkodzie jej dążeniom, gdyby zdecydowała się pozwać Pana o alimenty (niezależnie do faktu zamieszkiwania w Pańskim mieszkaniu).
  • Pan jest uprawniony wydziedziczyć swą córkę (art. 1008 i następne K.c.).

Podsumowując, jeśli łagodne środki perswazji nie zmienią zachowania córki, należy dążyć do ustania tytułu prawnego (użyczenia), na podstawie którego córka jest uprawniona korzystać z mieszkania – unikając przy tym kontrowersyjnych (a zwłaszcza prawnie ryzykownych) działań.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z eksmisją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Zadaj pytanie »