Kategoria: Mieszkanie komunalne

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z mieszkaniem komunalnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Jak najemca mieszkania z zasobów gminnych może przekazać dziecku inną nieruchomość mieszkalną?

Autor: Janusz Polanowski • Opublikowane: 2018-11-14

Ojciec jest najemcą lokalu komunalnego, wraz z mamą od niedawna posiadają tytuł prawny do nieruchomości zabudowanej w innej miejscowości. Chcieliby mi przekazać tę nieruchomość w darowiźnie. Czy mogą z tego wyniknąć dla nas jakieś problemy ze strony gminy?

Janusz Polanowski

»Wybrane opinie klientów

Bardzo szybki i sprawny proces weryfikacji zadanego pytania pod względem ewentualnej możliwości udzielenia porady prawnej. Dalej profesjonalna pomoc prawna wyczerpującą tematykę zagadnienia. Jestem bardzo zadowolony z możliwości jaką daję internetowy serwis prawny.
Andrzej, 43 lata, Pracownik administracji
Zwięzła i zrozumiała odpowiedź
Andrzej, 61 lat, Technik budownictwa
Szybka,fachowa wyczerpująca odpowiedź
Gosia
Jasne wytłumaczenie w oparciu o przepisy
Krzysztof, 68 lat, mgr inż. mech.
Ocena bardzo pozytywna !!
Romuald, 55 lat
Odpowiedź otrzymałam w ciągu 24 godzin, klarowne wyjaśnienie, ze wskazaniem paragrafów odnoszących się do sytuacji. Kolejne moje pytania były również rzeczowo wyjaśnione. Dziękuję i polecam usługi eporady24
Anna
Bardzo pozytywnie oceniam współpracę. Żadne moje pytanie nie pozostało bez odpowiedzi. Wszystkie poruszane kwestie szczegółowo omówione, problemy rozwiane. Wszystko bez wychodzenia z domu. Miło, rzetelnie. Gdybym mógł i miał portal polecać uczyniłbym to bez wahania, a ze swej strony deklaruję - jestem o tym przekonany, że jeśli się zdarzy, iż jakiś problem prawny wymagający porady napotkam, z Państwa usług skorzystam.
Krzysztof, były żołnierz zawodowy, oficer, 59 lat
Dziękuję bardzo za poradę. Bardzo mi pomogła.
Dorota
Szanowni Państwo! Jestem w pełni usatysfakcjonowana poradą prawną. Otrzymany tekst jest dla mnie doskonale zrozumiały w odróżnieniu od tekstów bezpłatnych porad, udzielanych na różnych portalach internetowy. Usiłowałam w tych portalach znaleźć odpowiedź na moje pytania i takie były, ale zawsze pozostawiały wątpliwości, ponieważ uogólniały zagadnienie. Otrzymana od Państwa wyczerpująca odpowiedź jest \"skrojona na moją miarę\". W swojej pracy spotykam problemy natury prawnej z różnych dziedzin, mam nawet współpracującego radce prawnego, ale ten wyspecjalizowany jest w sprawach zarządu nieruchomościami i windykacji należności. Teraz wiem, że będę mogła korzystać też z Waszych porad i na pewno nie omieszkam tego uczynić w potrzebie.Serdecznie dziękuje za okazaną pomoc.
Małgorzata, 70 lat, licencjonowany zarzdca nieruchomości
Usługa zrealizowana bardzo sprawnie, solidnie. profesjonalnie i terminowo, a przede wszystkim zrozumiale. Super współpraca z panią prawnik Iryną Kowalczuk. Bardzo dziękuje i polecam. Alicja
Alicja, 57 lat, pracownik administracji
Korzystam z porad prawnych eporady24 wielokrotnie. Za każdym razem najbardziej przekonywującym elementem do skorzystania z firmy była : dobra cena wykonania usługi, profesjonalizm i terminowość wykonania usługi
Andrzej
Odpowiedź na nurtujące mnie pytanie dostałam szybko. Zawierała stosowne przepisy oraz komentarz prawnika. Pozwoliło mi to podjąć właściwe , zgodne z prawem decyzje, tym bardziej, że chodziło o sprawy podatkowe a więc o pieniądze. 
Hanna
Chciałabym podziękować za odpowiedz na moje pytanie, na które nikt mi nie umiał odpowiedzieć tak klarownie jak na tym portalu. Na pewno będę polecać znajomym. Pozdrawiam całą obsługę.
Anna
Jak zwykle bardzo rzeczowo, konkretnie.
Maja, lekarz 58 lat
Serwis super-szybki i kompetentny - polecam 
Andrzej, emeryt, 72 lata
Jestem pod wrażeniem kompetencji zespołu. Usługi świadczone są na bardzo wysokim poziomie, bez zbędnych opóźnień. Firmę www.eporady24.pl mogę z czystym sumieniem polecić każdej osobie, która potrzebuje porady prawnej.
Witold, administrator systemowy (IT), 59 lat
Jestem usatysfakcjonowany, świetny kontakt, szybka, jasna odpowiedź.
Tomek
Rzetelność, szybkość i możliwość rozwiazania problemu na podstawie uzyskanej porady oraz mozliwość zaufawania dodatkowych pytań  w temacie porady.
Alicja, 54 lata, Lekarz
Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Sądzę że otrzymałem rzetelne wyjaśnienia moich problemów. Odpowiedzi były na tyle jasne i logiczne że pozwolą mi spokojnie załatwić sprawy, których dotyczyły pytania. 
Marek
Dziękuję zaspokoiłem swoją ciekawość. 
Marek, firma, 35 lat
Dziękuję za szybką odpowiedź, pomocną.
Alicja, 50 lat
Bardzo rzetelna, fachowa i szybka odpowiedź, pomocna w podjęciu dalszych działań. Dziękuję prawnikowi, który bardzo mi pomógł w zawikłanej dla mnie sprawie, w szczególności za wyczerpujące informacje, rzeczowość, szybkość i zrozumiałość. Opinia dokładnie rozwiała moje wątpliwości. Jestem z niej bardzo zadowolony, zawiera to, o czym słyszałem i przeczytałem w różnych źródłach, ale brakowało mi potwierdzenia.Odpowiedzi udzielone zostały także na dodatkowe pytania. Z czystym sumieniem polecam.Serdecznie pozdrawiam.Stefan
Stefan, 65 lat
Porada wyczerpująca, trochę za dużo jak dla mnie spraw prawnych i czasem języka \"prawniczego\". Dopiero pytanie dodatkowe rozjaśniło całą sprawę i jestem usatysfakcjonowana.
Iwona
Prawie, że expresowa odpowiedż
Zbigniew, 68 lat
Szczegółowa odpowiedź z podaniem źródeł.
Mariola
Skorzystałem z porady na portalu. Jestem bardzo zadowolony z udzielonych mi ,wyczerpujących w bardzo szybkim czasie, a przede wszystkim zrozumiałego prawniczego języka odpowiedzi ,które były mi bardzo pomocne. Polecam z czystym sumieniem portal www.eporady24.pl. Pozdrawiam serdecznie
Janusz
Profesjonalizm dla tej firmy
Karolina
Otrzymałam na swoje pytanie bardzo szczegółową odpowiedź. Myślę, że bardzo mi pomoże w czekającej mnie za kilka dni rozprawie. Chętnie skorzystam z pozostałych możliwości szczególnie, że proponowane ceny za usługę nie są, jak na razie, zbyt wygórowane. Dodatkowo pozytywnie oceniam życzliwe podejście do klienta, co szczególnie się liczy w tak trudnych, procesowych momentach.
Teresa, pracownik umysłowy, 50+
Rzetelna opinia, udzielona w krótkim czasie.
Beata
Zadaje Pan pytania na które jest odpowiedź w pierwszym moim piśmie. Nie czyta Pan dokładnie tego co napisałam. Tłumaczy Pan w całej odpowiedzi to co ja wiem. Nie napisałam że syn nie chce wyrobić paszportu i ogranicza dzieciom prawa. Doskonale wiemy że obywatel duży czy mały powinien paszport mieć. Unika Pan odpowiedzi na konkretnie zadane pytanie. Ślizga się Pan po temacie. Podsumowując ,żadnych konkretów za te pieniądze.Proszę bardziej się postarać inaczej powiem że się zawiodłam.. Z poważaniem Zofia
Zofia

Brak jednoznacznej odpowiedzi na postawione przez Pana pytanie. Głównie dlatego, że bardzo wiele zależy od ludzi – w tym od znajomości (albo nieznajomości) prawa przez urzędników lub pracowników administracji budynkami (lokalami) komunalnymi, a także od wytycznych osób sprawujących rządy w dane gminie (wiejskiej lub miejskiej), szczególnie w przypadku podejmowania decyzji przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Proszę zwrócić uwagę na ustawowe określenie własności, czyli na treść art. 140 Kodeksu cywilnego (K.c.): „W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.”. Pańscy rodzice mają swój majątek, zaś dana gmina swój. Pańscy Rodzice są uprawnieni decydować o zbyciu swego majątku samodzielnie – z wyłączeniem innych osób (art. 140 K.c.); tak samo dana gmina, aczkolwiek w przypadku podmiotów publicznych zdarzają się poważne ograniczenia w decydowaniu „o losach” mienia publicznego (np. dotyczące sposobu podejmowania decyzji lub udzielania bonifikat przy zbywaniu nieruchomości komunalnych). W dodatku, aczkolwiek do samego zbycia pomocniczo, można brać pod uwagę art. 222 K.c., w którym ustawodawca statuuje dwa roszczenia z zakresu własności: windykacyjne (o zwrot rzeczy) oraz negatoryjne (o zaprzestanie innego rodzaju niż „przejęcie” rzeczy, naruszeń własności).

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Odnośna nieruchomość (art. 46 K.c.) Pańskich rodziców stanowi przedmiot współwłasności (od art. 195 do art. 221 K.c.), a więc decyzje o zbyciu (całej nieruchomości) powinny być wspólnymi decyzjami współwłaścicieli – zbycie niewątpliwie należy do spraw przekraczających zwykły zarząd rzeczą wspólną, czyli niezbędna jest na zbycie zgoda wszystkich współwłaścicieli (ewentualnie w grę może wchodzić orzeczenie sądu w ramach przewidzianego artykułem 64 K.c. „zastępczego oświadczenia woli”). Jeśli owa nieruchomość wchodzi w skład wspólności majątkowej (art. 196 K.c.) między Pańskimi rodzicami, to także prawnie niezbędna jest zgoda obojga współwłaścicieli – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.).

Ustawodawca wspomnianą przez Pana umowę darowizny (art. 888 i następne K.c.) zaliczył do umów z reguły skutkujących przeniesieniem własności; chodzi o treść artykułu 155 K.c.:

„§ 1. Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

§ 2. Jeżeli przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, do przeniesienia własności potrzebne jest przeniesienie posiadania rzeczy. To samo dotyczy wypadku, gdy przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy przyszłe.”

Własność jest podstawowym rodzajem tytułu prawnego do rzeczy. Jeżeli dojdzie do zbycia (niekoniecznie w ramach umowy darowizny) odnośnej nieruchomości przez Pańskich rodziców, to przestanie im przysługiwać własność do niej (ujawnienie zmiany właściciela w księdze wieczystej ma w Polsce charakter deklaratoryjny, a więc chodzi w nim o oficjalne i publiczne „odnotowanie” zmiany stanu prawnego dokonanej w formie aktu notarialnego – taka forma prawna jest wymagana (art. 158 K.c.) przy zbywaniu nieruchomości oraz przy dotyczących nieruchomości umowach przedwstępnych (jeśli ma przysługiwać roszczenie o zawarcie umowy przenoszącej własność), i jest to wymóg formy prawnej pod rygorem nieważności (art. 73 K.c.). Jeżeli nowy właściciel (np. Pan) danej nieruchomości nie wyrazi zgody na przysługiwanie Pańskim rodzicom tytułu prawnego do owej nieruchomości lub do znajdującego się na niej domu albo mieszkania, to Pańscy rodzice nie będą mieć żadnego tytułu prawnego do niej.

Określenie „tytuł prawny” ma szerokie znaczenie; może chodzić o różnego rodzaju uprawnienia – także dalekie od uprawnień właścicielskich. Przyjrzyjmy się wybranym rodzajom tytułów prawnych do nieruchomości lub do lokali (nie tylko mieszkalnych). Do ograniczonych praw rzeczowych (zwanych też „prawami na rzeczy cudzej”) zalicza się (art. 244 i następne K.c.), między innymi: służebności (art. 285 i następne K.c.), w tym służebność mieszkania (art. 301, art. 302 K.c.), użytkowanie (art. 252 i następne K.c.) oraz „prawa spółdzielcze” do lokali (dokładniej uregulowane w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych). W zakresie relacji umownych duże znaczenie praktyczne (co do mieszkań i innych lokali) mają umowy: najmu (art. 659 i następne K.c.), oraz użyczenia (art. 710 i następne K.c.) – w realiach polskich zwłaszcza umowę użyczenia, szczególnie w relacjach rodzinnych, często zawiera się ustnie (na co warto zwrócić uwagę, gdyby Pańscy rodzice mieli mieszkać na obszarze odnośnej nieruchomości po jej zbyciu). Specyficznym tytułem prawnym do lokalu mieszkalnego jest uprawnienie wskazane w art. 281 K.r.o., który stanowi: „Jeżeli prawo do mieszkania przysługuje jednemu małżonkowi, drugi małżonek jest uprawniony do korzystania z tego mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przedmiotów urządzenia domowego.”. Najprawdopodobniej po zbyciu owej nieruchomości przestanie Pańskim rodzicom przysługiwać tytuł prawny do niej.

Na przysługiwanie tytułu prawnego (do innego lokalu, w którym daje się zamieszkać) trzeba zwracać uwagę zwłaszcza w przypadku mieszkań komunalnych – co szczególnie dotyczy mieszkań socjalnych. W przypadku lokali użytkowych (o różnym przeznaczeniu) przysługiwanie najemcy tytułu prawnego do innego lokalu zazwyczaj jest okolicznością prawnie obojętną dla stosunku najmu oraz dla relacji między wynajmującym (czyli udostępniającym) lokal komunalny a najemcą; przykładowo: wynajmującego lokal użytkowy (np. na sklep) najczęściej nawet nie interesuje gdzie, w jakich warunkach mieszka najemca. Jakieś wyjątki (i to najczęściej wyraźnie wskazane w umowie najmu) mogą dotyczyć lokali użytkowych o szczególnym przeznaczeniu – np. na świetlicę (niekiedy pracownię artystyczną) lub szczególnie potrzebne mieszkańcom usługi; przede wszystkim w przypadkach związanych ze stosowaniem czynszu niższego od stawek rynkowych. W takich przypadkach głównie powinno chodzić o przysługiwanie tytułu prawnego do lokalu użytkowego. Jeśli lokal użytkowy służy jednocześnie do celów mieszkalnych (co jest dość częste w przypadku pracowni twórczych), znaczenie może mieć przysługiwanie tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego – zwłaszcza takiego, w którym najemca lokalu komunalnego jest w stanie zamieszkać.

Mieszkania komunalne są zaliczane do „zasobu mieszkaniowego” określonej gminy (niekiedy jednostki samorządu terytorialnego innego szczebla) – art. 20 i następne ustawy o ochronie praw lokatorów…. Szczególny reżim gospodarki lokalowej dotyczy mieszkań socjalnych. Proszę zwrócić uwagę na przesłanki wypowiedzenia przez gminę lub jej przedstawiciela (np. kierownika administracji lokali komunalnych) umowy najmu dotyczącej mieszkań socjalnych. Chodzi o przysługiwanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, w którym można zamieszkać – a właściwie może zamieszkać najemca lokalu socjalnego (art. 25 ustawy o ochronie praw lokatorów…). Samo występowanie zasad współżycia społecznego oraz społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa w art. 140 – w roli kryteriów ograniczających własność – wskazuje na to, że trzeba zwracać uwagę na okoliczności specyficzne dla poszczególnych sytuacji. Te zaś mogą być różne.

Przyjrzyjmy się paru przykładom. Przysługiwanie tytułu prawnego może wynikać z odziedziczenia udziałów w nieruchomości z budynkiem mieszkalnym (art. 46- 48 K.c.), w budynku mieszkalnym związanym z użytkowaniem wieczystym (art. 233 K.c.), w nieruchomości lokalowej lub spółdzielczym prawie do lokalu (np. własnościowym). Niekiedy parę procent udziałów w dużej kamienicy może mieć większe „przełożenie” na (zwłaszcza dostępną) powierzchnię mieszkalną od nawet całości tytułu prawnego do lokalu, w którym już ktoś mieszka (np. osoba uprawniona na podstawie służebności mieszkania lub najemca mający prawo do lokalu zamiennego). Lokal (nawet spory) na wysokiej kondygnacji może być niedostępny dla osoby niepełnosprawnej. Zdarza się przemoc w rodzinie – jeden małżonek wyprowadza się (np. do odziedziczonego mieszkania), a drugi zostaje. Czasami wiele osób mieszka w jednym mieszkaniu.

Jak widać, sytuacje są i mogą być różne. Być może z tej przyczyny ustawodawca w artykule 25 ustawy o ochronie praw lokatorów… (czyli w przepisie dotyczącym mieszkań socjalnych) użył formuły umożliwiającej wypowiedzenie umowy najmu, jeśli najemcy lokalu socjalnego przysługuje tytuł prawny do mieszkania, w którym tenże najemca może zamieszkać. Take sformułowanie przepisu prawnego daje właścicielom mieszkań komunalnych sporą swobodę co do samych mieszkań socjalnych. Można zakładać, że reguły dotyczące mieszkań komunalnych (ale niezaliczanych do mieszkań socjalnych) powinny być mniej rygorystyczne wobec najemców, a więc powinny dawać większą swobodę działania gminom oraz ich przedstawicielom. Proszę sprawdzić przepisy prawa miejscowego (głównie uchwały rady właściwej gminy) oraz związane z nimi regulaminy (lub podobne regulacje) odnoszące się do udostępniania mieszkań z gminnego zasobu mieszkaniowego. Gminy powinny takowe akty prawa miejscowego wydawać – zwłaszcza z uwagi na art. 23 ustawy o ochronie praw lokatorów…. Prawdopodobnie potrzebne regulacje (zwłaszcza uchwały rady gminy) są dostępne na stronach internetowych samorządu gminnego (być może w ramach Biuletynu Informacji Publicznej).

Jeżeli urzędnicy gminni lub ktoś z administracji budynków bezzasadnie wypowiada umowę najmu lub lekceważy wstąpienie w prawo najmu (art. 691 K.c.), to można skierować sprawę na drogę sądową; czasami pomaga prośba skierowana do radnych lub do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) – zazwyczaj są organizowane godziny przyjęć interesantów.

Proszę sprawdzić, czy odnośne mieszkanie komunalne można nabyć. Jeżeli gminy wystawiają na sprzedaż mieszkania komunalne, to regułą są preferencyjne warunki dla najemców poszczególnych lokali – zwłaszcza pierwszeństwo nabycia (odpowiednik prawa pierwokupu z K.c.) oraz bonifikata cenowa (ale trzeba uważać na przesłanki zwrotu bonifikaty). Gdyby Pańscy rodzice kupili dany lokal komunalny, to znikłyby wyrażone w Pańskim pytaniu wątpliwości, a ponadto (zwłaszcza w przypadku znaczącej bonifikaty) zwiększyłby się ich majątek. Nawet w przypadku mieszkania komunalnego ryzyko nie wydaje się duże, ale zdarzają się różne sytuacje (np. związane z nadgorliwością jakiegoś przedstawiciela gminy) – w takich sytuacjach rozsądnym rozwiązaniem może być skierowanie sprawy na drogę sądową.

Proponuję brać pod uwagę także specyficzne rozwiązania prawne co do darowizn (w tym: związane z prawem spadkowym, obowiązkiem wspierania darczyńcy przez obdarowanego oraz ewentualnym odwołaniem darowizny).

Własność sama w sobie jest tytułem prawnym (jeśli w domu można zamieszkać), więc już teraz może istnieć ryzyko wypowiedzenia umowy najmu. Nabycie mieszkanie komunalnego (jeżeli jest ono wyznaczone do sprzedaży) może okazać się sensownym rozwiązaniem, jeśli cena byłaby korzystna i nie dokonywano by czynności, z którymi związany byłby obowiązek zwrotu bonifikaty.

Mienie publiczne ma swe przeznaczenie, zaś organy gmin (np. wójt lub prezydent miasta) mają obowiązek dbać o to mienie – w tym o przestrzeganie przesłanek jego zbywania po cenach atrakcyjnych dla nabywców, a więc jednocześnie mniej korzystnych dla samych gmin. Pan prawdopodobnie także swego mienia wolałby nie rozdać lub sprzedać po zbyt niskiej (Pańskim zdaniem) cenie. Jedno z dwojga: albo „rozchodzenie się” mienia publicznego i wysokie podatki, albo pilnowanie mienia publicznego i nadzieja na niższe podatki.

Jeżeli najemca jest wolny od przesłanek uzasadniających wypowiedzenie umowy najmu, to powinny być szanse na nabycie mieszkania komunalnego. Ewentualny spór może zostać skierowany na drogę sądową. Gminy samodzielnie (bez wyroku eksmisyjnego) nie są uprawnione do przeprowadzania eksmisji – posiadanie (nawet przez „dzikiego lokatora”) pozostaje pod ochrona prawa (art. 342 i następne K.c.).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z mieszkaniem komunalnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Czy będziemy mogli zostać w byłym mieszkaniu PKP?

Zakupiliśmy z mężem mieszkanie, biorąc kredyt we frankach, i w chwili obecnej zadłużenie jest zbyt duże, abyśmy mogli go sprzedać. Zameldowani jednak jesteśmy w mieszkaniu, które jako spadek po PKP przejęło miasto, i to mieszkanie ma status mieszkania komunalnego. Rodzice żyją (i oby tak było jak najdłużej). Czy jest jakakolwiek możliwość pozostania w tym mieszkaniu komunalnym, jak nie będzie już głównego najemcy (wiem, że najmu się nie dziedziczy)?

Zamieszkanie u partnera w jego mieszkaniu gminnym

Mam tytuł prawny do lokatorskiego spółdzielczego mieszkania, w którym mieszkam z dzieckiem. Mój partner ma tytuł prawny do mieszkania gminnego. Gmina odmawia nam wspólnego zamieszkania u partnera, strasząc eksmisją. Co możemy zrobić, żeby zamieszkać u partnera, nie tracąc tytułów prawnych do „naszych” mieszkań? Czy wejście w związek małżeński pomogło by tej sprawie?

Zadłużone mieszkanie komunalne po mamie

Jestem zameldowany w mieszkaniu mojej mamy, która ma zaległości w czynszu. Moja siostra rozmawiała z pracownicami administracji, które nie powiedziały jej, że mojej mamie została wypowiedziana umowa najmu (mieszkanie komunalne). Moja mama więc od lutego regularnie płaciła za czynsz + spłacała dług w administracji. Niestety moja mama zmarła, a ja chciałem odziedziczyć po niej to mieszkanie. Gdy poszedłem do administracji, pani urzędnik zaczęła mnie krytykować i rzucać oszczerstwa pod moim adresem, że zataiłem informację, że moja mama od 4 miesięcy nie ma prawa do mieszkania tam. Chciałem spłacić dług i poprosiłem o podpisanie umowy ze mną, jako że byłem synem osoby, która tam zamieszkiwała. Dowiedziałem się, że ze względu na to że jestem tam zameldowany, muszę spłacić dług oraz płacić czynsz, a oni w tym czasie skierują sprawę do sądu o eksmisję dla mnie, nie dając mi lokalu zamienianego. Co mam robić?

Najemca mieszkania komunalnego w podeszłym wieku, jak wykupić lokal?

Mieszkam z mamą. Obecnie mam możliwość wykupu mieszkania komunalnego za odpowiadającą mi cenę. Problemem polega na tym, że głównym lokatorem jest moja mama, która jest osobą w bardzo podeszłym wieku i ma początki Alzhaimera. Jak mogę prawnie przeprowadzić ten wykup? Czy po śmierci mamy będę płacić drugi raz?

Zajmowanie mieszkania komunalnego bez tytułu prawnego

Mieszkam w mieszkaniu komunalnym. Prawo do lokalu otrzymała moja babcia w latach 50-tych, była głównym najemcą. Przed śmiercią, 10 lat temu, zameldowała w nim syna, mojego tatę. Tydzień temu ojciec zmarł. Nie zameldował mnie w mieszkaniu. Mieszkam od 3 lat z moją żoną bez żadnego prawa. Nie jesteśmy zameldowani, ale nadal mieszkamy. Czy mogą mnie wyrzucić, czy mam szansę pozostać w mieszkaniu? Co powinniśmy zrobić?

Wniosek o nieodpłatne użyczenie lokalu komunalnego

Jestem od 50 lat zameldowany w mieszkaniu komunalnym w Warszawie, którego najemcą jest tata i mama, jako współnajemcy (decyzja o przydziale lokalu). Po śmierci taty mama wystąpiła z wnioskiem do gminy o zmianę najemcy lokal, na siebie i mnie syna jako współnajemcy. Otrzymała odpowiedz, iż ona jest tylko jedynym prawnym najemcą i tylko ona ma prawo mieszkać w lokalu i została poproszona o stawienie się do ZGN-u, by podpisać aneks do umowy najmu, a jeżeli chce, by syn mieszkał, to musi wystąpić z wnioskiem o nieodpłatne użyczenie lokalu komunalnego. Nadmieniam, iż mieszkałem z rodzicami do śmierci taty i nadal mieszkam, opiekując się mamą. Mam od 11 lat rozdzielność majątkową z żoną, nie mamy rozwody. Czy mama musi wystąpić z wnioskiem o nieodpłatne użyczenie lokalu i czy ja w przyszłości będę mógł się ubiegać o ten lokal po śmierci mamy?

Stwierdzenie praw do najmu lokalu komunalnego przez wnuczkę

Od urodzenia mieszkam z babcią, a od kilku lat zajmuję się domem i babcią, ponieważ ona od dłuższego czasu jest osobą niepełnosprawną. Moi rodzice mieszkali z nami, ale zmarli kilka lat temu. W mieszkaniu komunalnym, którego najemcą jest babcia, zameldowana jestem wraz z moim dzieckiem. Czy po śmierci babci jest szansa na przejście umowy najmu na mnie? Czy mogą odmówić, bo jest to za duży metraż na dwie osoby?



Zapytaj prawnika

Szukamy ambitnego prawnika » wizytówka Zadaj pytanie »