Kategoria: Inne

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem mieszkaniowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Partner córki nie chce opuścić naszego domu, co robić?

Marek Gola • Opublikowane: 2016-11-21

Mieszkam w domu jednorodzinnym razem z żoną i córką. Dom posiada mieszkalne poddasze, które zajmuje córka. Zaznaczam jednak, że nie posiada ona żadnego prawa własności do tej części domu. Od kilku miesięcy mieszka z nią jej nowy partner. Obydwoje z żoną nie zgadzamy się na to, bo jest to człowiek agresywny, dochodzi między nimi do awantur, ubliżał i groził pobiciem także nam. Co mam zrobić, aby pozbyć się tego dzikiego lokatora? Gdy zamknąłem wejścia na posesję, zaczął przeskakiwać przez ogrodzenie. Córka uważa, że ma prawo do zamieszkiwania z partnerem i nic sobie oboje nie robią z naszego nakazu opuszczenia posesji przez jej partnera.

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Bardzo dziękuję za rzeczową i wyczerpującą odpowiedź.
Bożena
Dziękuję bardzo za rzetelne i przydatne odpowiedzi na wszystkie moje pytania. Polecam ePorady24 każdemu, kto potrzebuje fachowej pomocy. Bardzo ważnym elementem jest to, że można zadawać wiele dodatkowych pytań w cenie ustalonej na początku, która jest naprawdę przystępna. W trakcie mojej sprawy nasuwało mi się mnóstwo pytań, które wysyłałam i za każdym razem otrzymywałam szybką, jasną odpowiedź. 
Aneta
Jestem zadowolona z tej opinii. W sposób szeroki i konkretny zostało opisane i wyjaśnione całe zdarzenie.
Elżbieta, 65 lat
Fachowa i rzetelna porada. Wszystkiego dowiedziałam się praktycznie po zadaniu jednego pytania. Dziękuję bardzo.
Anna, 46 lat
Bardzo wyczerpujące odpowiedzi Pani Anny Surfin, serdecznie polecam portal, już traciłam nadzieję, że cokolwiek mogę uczynić w mojej sprawie ale dzięki Pani Annie patrzę w przyszłość optymistycznie. Proszę się nie niecierpliwić gdy trzeba poczekać dłużej niż 24 h na odpowiedź ale naprawdę warto...i tak w skali tylu spraw i problemów jakie ma większość ludzi to odpowiedzi są ekspresowo udzielane i wyczerpująco. POLECAM w 100%
Ewelina

Podstawę prawną opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego (K.k.) oraz Kodeksu cywilnego (K.c.).

Odpowiedź została podzielona na dwie części: pierwsza dotyczy naruszenia miru domowego i związanej z tym odpowiedzialności karnej, a druga związana jest z roszczeniem windykacyjnym.

W pierwszej kolejności wyraźnie podkreślić należy, iż córka nie ma żadnego udziału w prawie własności, a to z kolei powoduje, że jej meldunek nie daje jej prawa współdecydować, kto zamieszkuje w domu, a kto nie. Prawo do podejmowania decyzji w zakresie zamieszkiwania w domu ma jedynie właściciel lub współwłaściciele. Córka, jeżeli nie jest jednym z nich, nie może narzucać nikomu obecności swojego partnera, ojca dziecka w domu.

Właściciel domu ma prawo wezwać partnera córki do opuszczenia domu. Jeżeli ten nie uczyni zadość prośbie, wówczas właściciel ma prawo wezwać policję, która winna doprowadzić do wyprowadzenia tegoż mężczyzny w domu. Jeżeli taka sytuacja by nie nastąpiła, zasadnym jest złożenie zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 193 K.k.

W pierwszej kolejności wskazać należy na treść art. 193 K.k., zgodnie z którym – kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Z treści Pana pytania można domniemywać, że wzywał Pan partnera córki do opuszczenia zajmowanej bezprawnie nieruchomości, co jednak nie spotkało się z odzewem. Na uwagę zasługuje pogląd, który wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt V KK 415/10, w którym wskazano, iż „jednym z zasadniczych jego elementów jest zagadnienie »wdarcia« się do obiektu, który w stosunku do sprawcy ma stanowić mienie »cudze«. Podkreślić trzeba, że tak opisane znamiona przestępstwa z art. 193 K.k. może zrealizować jedynie sprawca, któremu nie przysługuje – na mocy obowiązujących przepisów lub istniejących między stronami relacji bądź umów – prawo dostępu do obiektu będącego formalnie mieniem »cudzym« w stosunku do niego. Natomiast osoba, która z mocy prawa lub w wyniku czynności cywilno-prawnych uzyskuje dostęp do takiego obiektu, staje się osobą uprawnioną w rozumieniu art. 193 k.k. – również w stosunku do właściciela obiektu z ograniczeniami wynikającymi z prawa cywilnego. Nie ma natomiast żadnych podstaw do tego, aby do oceny wypełnienia znamion przestępstwa, przeprowadzanej w ramach procesu karnego, stosować dyrektywy zawarte w art. 5 k.c.”

Wyjaśnienia wymaga użyty w treści art. 193 K.k. zwrot „wdarcie”. Słownik pojęciowy zawarty w Kodeksie karnym w art. 115 nie definiuje tego pojęcia. W takim wypadku zasadnym jest posiłkowanie się orzecznictwem. Z opisu sprawy wynika, iż mężczyzna wprowadził się do domu za przyzwoleniem córki. Zachodzi pytanie, czy Pan lub żona (mniemam, że Państwo jesteście właścicielami) pomagali mu we wprowadzeniu się, czy też okazywali opór. Państwa dotychczasowe zachowanie może mieć ogromne znaczenie z uwagi na działanie tegoż mężczyzny, który swoim zachowaniem może wypełniać znamiona czynu opisanego w art. 193 K.k. Powyższe znajduje uzasadnienie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II AKa 384/10, zgodnie z którym „wdarcie w rozumieniu przepisu art.193 k.k. to wejście połączone z pokonaniem przeszkody, lecz nie chodzi tu o przeszkodę o charakterze fizycznym, ale o przełamanie woli osoby uprawnionej, która dla wdzierającego się stanowi barierę do pokonania. Sposób naruszenia woli osoby uprawnionej może być różny, jest on przy tym okolicznością drugorzędną, nieistotną z punktu widzenia bytu samego przestępstwa.”

Bezspornym jest, że partner córki swoim zachowaniem narusza Pana prawo do spokojnego, niczym niezakłóconego zamieszkiwania w swoim centrum życia, gwarantujące nienaruszalność mieszkania jednostki oraz poszanowanie prywatności. Na Pana korzyść świadczy także prawo własności, albowiem nie może Pan z tego prawa korzystać stosowanie do treści art. 140 K.c., tj. w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, z wyłączeniem innych osób, zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może Pan rozporządzać rzeczą.

Nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy jest nie tylko werbalne zachowanie partnera córki, ale także zachowanie Pana i żony. W mojej ocenie można próbować skutecznie wywodzić, iż zachowanie partnera wypełnia znamiona czynu, o którym mowa w art. 193 K.k. Z punktu widzenia Pana interesu korzystny jest pogląd przyjęty przez Sąd Rejonowy w Zamościu w postanowieniu z roku 2007, sygn. akt VII K 119/2007, w którym wskazano, iż „do naruszenia miru domowego może dojść również na terenie restauracji. Niezgodne z prawem zachowanie sprowadzało się do tego, że wbrew żądaniu osoby uprawnionej, tj. właściciela lokalu, dziennikarka nie opuściła go niezwłocznie”. Partner córki, odmawiając wydania nieruchomości stanowiącej Pana własność, wdziera się w rozumieniu art. 193 K.k. na Pana nieruchomość i wbrew Pana woli przebywa na niej.

Zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa może Pan złożyć ustnie do protokołu na komendzie / komisariacie Policji właściwej ze względu na położenie nieruchomości lub pisemnie składając zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 193 K.k. w biurze podawczym prokuratury lub komendy / komisariatu Policji właściwych dla miejsca położenia nieruchomości.

Pan jako właściciel nieruchomości, o której mowa powyżej, występować powinien w postępowaniu przygotowawczym w charakterze pokrzywdzonego. Pokrzywdzony tylko w toku postępowania przygotowawczego ma przymiot strony postępowania, tj. ma prawo składać wnioski dowodowe, brać udział w czynnościach procesowych. Z chwilą skierowania aktu oskarżenia do sądu konieczne jest złożenie przez pokrzywdzonego oświadczenia, do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

Reasumując pierwszą część odpowiedzi wskazać należy, iż zasadnym byłoby sporządzenie takiego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełniania przestępstwa z art. 193 K.k. Osobiście jestem zwolennikiem pisemnego składania zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu przestępstwa, a to z uwagi na możliwość dokładnego opisania stanu faktycznego występującego w sprawie. Składając zawiadomienie ustnie do protokołu, istnieje niebezpieczeństwo pominięcia niektórych istotnych dla sprawy faktów.

Odnosząc się do kwestii cywilnej, wskazać należy na możliwość wystąpienia z pozwem o opuszczenie nieruchomości.

Reasumując, obecnie może Pan wystąpić z pozwem o ochronę naruszonego posiadania i zakaz naruszeń, jak i z zawiadomieniem o naruszeniu miru domowego.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem mieszkaniowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Zadaj pytanie »