Pies sąsiada szczeka w bloku – jak skutecznie reagować krok po kroku?

Pies sąsiada szczeka w bloku – środki prawne krok po kroku

Jeżeli pies sąsiada szczeka przez kilka godzin dziennie, wyje podczas nieobecności właściciela albo regularnie budzi mieszkańców w nocy, problem może wykraczać poza zwykłe niedogodności związane z mieszkaniem w budynku wielorodzinnym. Nie trzeba godzić się na nieograniczone zakłócanie spokoju tylko dlatego, że hałas pochodzi od zwierzęcia.

Możliwości działania zależą od skali problemu. W pierwszej kolejności warto spróbować porozumienia z właścicielem psa. Jeżeli to nie przynosi rezultatu, można skierować pisemną skargę do zarządcy lub administracji budynku, a w przypadku powtarzającego się zakłócania spokoju wezwać policję albo straż miejską.

Jeżeli problem jest długotrwały i poważny, możliwa jest również droga cywilna. Właściciel sąsiedniego lokalu może rozważyć wystąpienie z roszczeniem o zaniechanie naruszeń, jeżeli szczekanie przekracza przeciętną miarę zakłóceń, które należy tolerować w warunkach miejskich.

Trzeba odróżnić trzy sytuacje:

• Okazjonalne szczekanie – zwykle jest normalnym elementem życia w budynku, w którym mieszkają zwierzęta.
• Powtarzający się hałas – może uzasadniać interwencję administracji, a w określonych okolicznościach także policji lub straży miejskiej.
• Długotrwałe i intensywne zakłócanie korzystania z mieszkania – może stanowić podstawę roszczeń cywilnych, w szczególności dotyczących immisji.

Najważniejsze zasady i podstawa prawna

Art. 51 Kodeksu wykroczeń – zakłócanie spokoju przez hałas

Podstawowym przepisem, na który można powołać się przy uporczywym szczekaniu psa, jest art. 51 § 1 Kodeksu wykroczeń. Przewiduje on odpowiedzialność osoby, która krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny albo spoczynek nocny.

Przepis przewiduje karę aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Nie wskazuje jednak konkretnego poziomu natężenia dźwięku, po przekroczeniu którego automatycznie dochodzi do wykroczenia.

W przypadku szczekania psa istotne jest przede wszystkim to, czy zachowanie można przypisać właścicielowi lub osobie odpowiedzialnej za zwierzę. Przykładowo znaczenie może mieć świadome ignorowanie wielogodzinnego szczekania podczas nieobecności właściciela, mimo wcześniejszych zgłoszeń i możliwości podjęcia działań.

Nie oznacza to jednak, że właściciel odpowiada automatycznie za każde szczeknięcie. Trzeba ocenić konkretne okoliczności, w tym charakter hałasu, jego powtarzalność oraz zachowanie osoby, której zarzuca się wykroczenie.

Czy cisza nocna obowiązuje dopiero od godziny 22.00?

Nie ma jednej ogólnej regulacji ustawowej, która ustanawiałaby dla wszystkich budynków mieszkalnych bezwzględną ciszę nocną od godziny 22.00 do 6.00. Takie godziny często wynikają z regulaminów porządku domowego lub przyjętych zasad współżycia mieszkańców.

Art. 51 Kodeksu wykroczeń chroni również spokój i porządek publiczny poza porą nocną. Oznacza to, że wielogodzinne szczekanie psa w środku dnia również może uzasadniać interwencję, jeżeli ma odpowiednio uciążliwy charakter i spełnia przesłanki przepisu.

Z drugiej strony pojedyncze szczeknięcia w nocy nie przesądzają jeszcze o popełnieniu wykroczenia. Znaczenie ma całokształt sytuacji.

Art. 144 Kodeksu cywilnego – immisje sąsiedzkie

Drugą istotną podstawą prawną jest art. 144 Kodeksu cywilnego. Przepis ten zobowiązuje właściciela nieruchomości do powstrzymywania się od działań, które zakłócają korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.

Do takich oddziaływań mogą należeć również hałasy dochodzące z sąsiedniego mieszkania. Szczekanie psa może być zatem oceniane jako immisja pośrednia.

Nie wystarczy jednak wykazać, że szczekanie jest słyszalne w innym lokalu. Trzeba udowodnić, że jego częstotliwość, intensywność, czas trwania lub pora występowania przekraczają przeciętną miarę uciążliwości w konkretnych warunkach.

Przy ocenie bierze się pod uwagę między innymi:

• charakter budynku i jego przeznaczenie
• typowe warunki akustyczne w danej zabudowie
• częstotliwość i długość szczekania
• godziny, w których występuje hałas
• możliwość normalnego odpoczynku i korzystania z mieszkania
• reakcję właściciela psa na zgłaszane problemy

Właściciel nieruchomości, którego prawo jest naruszane, może w odpowiednich okolicznościach skorzystać z roszczenia negatoryjnego określonego w art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego. Może żądać przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaniechania naruszeń.

Warto pamiętać, że samo posiadanie psa w mieszkaniu nie jest bezprawne. Przedmiotem sporu nie jest więc zwykle obecność zwierzęcia, ale sposób, w jaki jego zachowanie oddziałuje na sąsiednie lokale.

Znaczenie ustawy o własności lokali

W budynku, w którym lokale stanowią odrębną własność, znaczenie może mieć również art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali. Właściciel ma obowiązek przestrzegania porządku domowego oraz korzystania z nieruchomości wspólnej w sposób nieutrudniający korzystania z niej przez innych współwłaścicieli.

Jeżeli właściciel lokalu w sposób rażący lub uporczywy narusza porządek domowy albo swoim niewłaściwym zachowaniem czyni korzystanie z innych lokali uciążliwym, wspólnota może rozważyć zastosowanie art. 16 tej ustawy. Jest to jednak szczególny, daleko idący środek, polegający na żądaniu sprzedaży lokalu w drodze licytacji. Nie jest to standardowa sankcja za szczekanie psa i wymaga spełnienia rygorystycznych przesłanek.

W przypadku spółdzielni mieszkaniowej lub budynku zarządzanego przez inny podmiot trzeba dodatkowo uwzględnić właściwe zasady zarządzania nieruchomością i obowiązujący regulamin.

Kiedy ten problem pojawia się w praktyce?

Nie każde szczekanie psa powoduje konflikt sąsiedzki. Problem najczęściej powstaje wtedy, gdy zachowanie zwierzęcia jest powtarzalne, długotrwałe i związane z konkretnymi okolicznościami, którym właściciel nie przeciwdziała.

Do typowych sytuacji należą:

• Pies szczeka przez cały dzień podczas nieobecności właściciela. Zwierzę pozostaje samo w mieszkaniu i reaguje szczekaniem na odgłosy z klatki schodowej, windy lub ulicy.
• Pies wyje i szczeka w nocy. Hałas regularnie przerywa sen mieszkańców, szczególnie gdy zwierzę pozostaje samo przez wiele godzin.
• Pies szczeka przy każdym ruchu sąsiadów. Otwieranie drzwi, korzystanie z windy lub przechodzenie przez korytarz wywołuje długotrwałe reakcje zwierzęcia.
• Właściciel bagatelizuje zgłoszenia. Mimo rozmów, próśb i interwencji administracji nie podejmuje działań ograniczających hałas.
• Problem dotyczy kilku mieszkań. Szczekanie jest słyszalne w różnych lokalach, a mieszkańcy niezależnie od siebie zgłaszają podobne uciążliwości.

Ważna jest także przyczyna szczekania. Zwierzę może reagować na stres, lęk separacyjny, chorobę lub inne bodźce. Nie zwalnia to automatycznie właściciela z odpowiedzialności za sposób korzystania z mieszkania, ale może mieć znaczenie przy ocenie możliwości i zakresu działań, których można od niego rozsądnie oczekiwać.

Warunki, dokumenty i dowody, które trzeba sprawdzić

W sprawie dotyczącej szczekania psa największe znaczenie ma wykazanie, że hałas rzeczywiście występuje, jest powtarzalny i istotnie utrudnia korzystanie z mieszkania. Samo stwierdzenie, że pies jest głośny, może okazać się niewystarczające, szczególnie jeżeli sąsiad kwestionuje skalę problemu.

Dziennik szczekania psa

Jednym z najprostszych i najbardziej przydatnych dowodów jest systematyczny zapis zdarzeń. Warto prowadzić go od początku konfliktu, a nie dopiero wtedy, gdy sprawa trafi do sądu.

W dzienniku należy odnotowywać:

• datę wystąpienia hałasu
• godzinę rozpoczęcia i zakończenia szczekania
• łączny czas trwania oraz długość przerw
• miejsce, w którym hałas jest słyszalny
• wpływ hałasu na odpoczynek, sen lub wykonywanie pracy
• ewentualne interwencje i reakcje właściciela psa

Najlepiej zapisywać zdarzenia na bieżąco. Dziennik prowadzony przez kilka tygodni może pomóc wykazać, że nie chodzi o pojedyncze incydenty, lecz o powtarzalny problem.

Nagrania audio i wideo

Nagrania mogą być ważnym materiałem dowodowym. Warto rejestrować szczekanie z własnego mieszkania, w szczególności gdy jest ono wyraźnie słyszalne w pomieszczeniach przeznaczonych do codziennego odpoczynku.

Należy zachować oryginalne pliki i nie ograniczać się do krótkich fragmentów pozbawionych kontekstu. Przydatne jest zapisanie daty, godziny oraz informacji, jak długo trwało całe zdarzenie.

Nie należy natomiast instalować urządzeń nagrywających w cudzym mieszkaniu ani naruszać prywatności sąsiada. Materiał powinien dokumentować hałas dochodzący do własnego lokalu, a nie życie prywatne innych osób.

Sam pomiar aplikacją w telefonie może mieć jedynie charakter orientacyjny. Jeżeli natężenie dźwięku ma mieć istotne znaczenie w postępowaniu cywilnym, sąd może uznać za potrzebną opinię biegłego lub bardziej specjalistyczną dokumentację akustyczną.

Zeznania sąsiadów i dokumentacja administracji

Jeżeli szczekanie przeszkadza kilku osobom, warto ustalić, czy są gotowe niezależnie potwierdzić problem. Świadkowie mogą opisać częstotliwość hałasu, godziny występowania i jego wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Warto również zachować:

• kopie skarg skierowanych do administracji lub zarządcy
• odpowiedzi na zgłoszenia
• korespondencję z właścicielem psa
• notatki z interwencji policji lub straży miejskiej
• oświadczenia innych mieszkańców
• dokumentację ewentualnych pomiarów hałasu

Co zrobić krok po kroku?

Krok 1. Porozmawiaj z właścicielem psa

Pierwszym działaniem powinna być próba rozwiązania problemu bez angażowania instytucji zewnętrznych. Właściciel psa może nie wiedzieć, że zwierzę szczeka przez wiele godzin, gdy nikogo nie ma w mieszkaniu.

W rozmowie należy wskazać konkretne godziny, czas trwania szczekania i jego skutki. Lepiej powiedzieć, że pies szczeka codziennie między godziną 8.00 a 13.00, niż ograniczyć się do ogólnego stwierdzenia, że jest za głośno.

Można poprosić o sprawdzenie zachowania zwierzęcia podczas nieobecności właściciela, konsultację z behawiorystą lub weterynarzem albo zastosowanie innych rozwiązań ograniczających hałas.

Krok 2. Zgłoś problem administracji lub zarządcy budynku

Jeżeli rozmowa nie przynosi rezultatu, kolejnym krokiem jest pisemna skarga do administracji, zarządcy, zarządu wspólnoty albo spółdzielni mieszkaniowej, zależnie od formy zarządzania budynkiem.

W zgłoszeniu warto podać:

• numer mieszkania, z którego dochodzi hałas, jeżeli jest znany
• daty i godziny występowania szczekania
• informację o częstotliwości i czasie trwania problemu
• opis dotychczasowych prób porozumienia
• prośbę o podjęcie działań w ramach kompetencji zarządcy

Administracja może zwrócić uwagę właścicielowi lokalu, przypomnieć o regulaminie porządku domowego, zorganizować rozmowę lub podjąć inne działania przewidziane w zasadach zarządzania budynkiem.

Nie ma jednak ogólnej zasady, zgodnie z którą administracja musi doprowadzić do całkowitego wyeliminowania szczekania albo może samodzielnie zakazać mieszkańcowi posiadania psa. Nie zastępuje ona również policji ani sądu w rozstrzyganiu odpowiedzialności prawnej.

Jeżeli sąsiad narusza również inne zasady porządku domowego, można zgłaszać je odrębnie. Podobny mechanizm rozwiązywania konfliktów dotyczących korzystania z nieruchomości pojawia się przy problemach takich jak zakaz palenia w bloku.

Krok 3. Wezwij policję lub straż miejską

Jeżeli pies uporczywie szczeka, a hałas zakłóca spokój mieszkańców, można zgłosić sprawę policji lub straży miejskiej, o ile dana jednostka wykonuje takie interwencje na obszarze nieruchomości.

Najlepiej dokonać zgłoszenia w czasie, gdy hałas rzeczywiście występuje. Funkcjonariusze mogą wówczas ustalić okoliczności zdarzenia, przeprowadzić rozmowę z osobą odpowiedzialną za zwierzę i ocenić, czy zachodzą podstawy do zastosowania przepisów o wykroczeniach.

W zgłoszeniu należy opisać konkretne zachowanie, a nie tylko wskazać, że sąsiad ma psa. Przydatne informacje to:

• jak długo pies szczeka
• czy hałas jest ciągły, czy powtarza się w krótkich odstępach
• czy występuje w porze nocnej
• czy problem jest regularny
• czy właściciel został wcześniej poinformowany o uciążliwości

W przypadku podejrzenia wykroczenia z art. 51 § 1 Kodeksu wykroczeń policja może podjąć czynności w kierunku ustalenia odpowiedzialności osoby odpowiedzialnej za zakłócanie spokoju. Zależnie od ustaleń możliwe jest zastosowanie postępowania mandatowego albo skierowanie sprawy do sądu.

Samo wezwanie patrolu nie gwarantuje nałożenia mandatu. Funkcjonariusze muszą ocenić okoliczności, a w przypadku odmowy przyjęcia mandatu o odpowiedzialności rozstrzyga sąd.

Jeżeli problem występuje regularnie, warto zachowywać informacje o kolejnych interwencjach. Powtarzające się zgłoszenia mogą pomóc odtworzyć skalę i czas trwania uciążliwości.

Krok 4. Wyślij właścicielowi psa pisemne wezwanie

Jeżeli dotychczasowe działania nie pomogły, warto skierować do sąsiada formalne wezwanie do zaprzestania naruszeń.

Nie jest ono co do zasady obowiązkowym warunkiem wniesienia pozwu o zaniechanie immisji, ale może mieć znaczenie dowodowe. Pozwala wykazać, że sąsiad został poinformowany o problemie, znał jego skutki i miał możliwość podjęcia działań.

W piśmie należy:

• opisać powtarzające się zdarzenia
• wskazać, w jaki sposób szczekanie zakłóca korzystanie z mieszkania
• przywołać dotychczasowe próby rozwiązania problemu
• zażądać podjęcia skutecznych działań ograniczających hałas
• wyznaczyć rozsądny termin na reakcję
• poinformować o możliwości skorzystania z dalszych środków prawnych

Wezwanie najlepiej wysłać listem poleconym za potwierdzeniem nadania lub doręczenia albo przekazać w sposób pozwalający wykazać, że sąsiad otrzymał jego treść.

Krok 5. Rozważ pozew cywilny o zaniechanie immisji

Jeżeli szczekanie nadal występuje i przekracza przeciętną miarę zakłóceń, można rozważyć wystąpienie do sądu z roszczeniem opartym na art. 144 w związku z art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego.

Właściciel nieruchomości może żądać zaniechania naruszeń prawa własności. W takim przypadku przedmiotem żądania powinno być ograniczenie oddziaływania hałasu, a nie automatyczny zakaz trzymania psa w mieszkaniu.

Przykładowo można domagać się zobowiązania pozwanego do podjęcia działań zapobiegających uporczywemu szczekaniu w sposób zakłócający korzystanie z sąsiedniego lokalu. Treść żądania powinna być dostosowana do rzeczywistych okoliczności i możliwa do wykonania oraz wyegzekwowania.

W pozwie należy przedstawić:

• dokładnie określone żądanie
• opis zdarzeń i ich częstotliwości
• okoliczności wskazujące na przekroczenie przeciętnej miary zakłóceń
• dowody na poparcie twierdzeń
• informację o próbach polubownego rozwiązania sporu

Właściwość sądu zależy od charakteru i wartości dochodzonego roszczenia. W przypadku roszczenia o charakterze majątkowym znaczenie ma między innymi art. 17 Kodeksu postępowania cywilnego. Pozew należy zatem skierować do właściwego sądu rejonowego albo okręgowego po uwzględnieniu rodzaju żądania i właściwości rzeczowej oraz miejscowej.

Trzeba też uwzględnić koszty postępowania, w tym opłatę sądową, ewentualną opinię biegłego oraz ryzyko zwrotu kosztów procesu na rzecz przeciwnika w razie przegrania sprawy.

Właściciel nieruchomości nie musi wykazywać, że szczekanie spowodowało uszkodzenie mieszkania. W przypadku roszczenia negatoryjnego zasadnicze znaczenie ma samo bezprawne naruszanie prawa własności i żądanie usunięcia tego naruszenia.

Czy można żądać odszkodowania za szczekanie psa?

Samo występowanie hałasu nie oznacza automatycznie prawa do odszkodowania. Dochodzenie świadczenia pieniężnego wymaga wskazania odpowiedniej podstawy prawnej i wykazania jej przesłanek.

Jeżeli wskutek określonego zachowania właściciela psa doszło do powstania szkody majątkowej, można rozważyć roszczenie odszkodowawcze na zasadach ogólnych. Trzeba jednak udowodnić między innymi szkodę, podstawę odpowiedzialności oraz związek przyczynowy.

Nie należy utożsamiać roszczenia o zaniechanie immisji z żądaniem zapłaty za dyskomfort związany z hałasem. Są to różne środki ochrony prawnej.

Najczęstsze błędy i ryzyka

Konflikty sąsiedzkie dotyczące zwierząt często eskalują, ponieważ mieszkańcy reagują emocjonalnie, a nie dokumentują zdarzeń. Tymczasem przy ewentualnym postępowaniu liczą się przede wszystkim konkretne okoliczności i dowody.

Zakładanie, że każde szczekanie jest wykroczeniem

Pies może szczekać sporadycznie, reagować na dźwięki lub zachowywać się głośniej w określonych sytuacjach. Sam fakt, że dźwięk jest słyszalny w sąsiednim mieszkaniu, nie wystarcza do przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 51 Kodeksu wykroczeń.

Podobnie w sprawie cywilnej trzeba wykazać przekroczenie przeciętnej miary zakłóceń, a nie jedynie subiektywne niezadowolenie z obecności zwierzęcia.

Oczekiwanie, że cisza nocna rozwiąże problem

Przekonanie, że w dzień właściciel psa może pozwalać na dowolnie długie szczekanie, jest błędne. Równie nieprawidłowe jest założenie, że każde szczeknięcie po godzinie 22.00 stanowi wykroczenie.

Ocenia się rzeczywisty charakter zachowania, a nie wyłącznie godzinę wystąpienia hałasu.

Składanie wyłącznie ustnych skarg

Jeżeli mieszkaniec przez wiele miesięcy zgłasza problem telefonicznie lub podczas przypadkowych rozmów z administracją, może później mieć trudności z wykazaniem, kiedy i w jakim zakresie podejmował działania.

Dlatego skargi warto składać pisemnie i przechowywać odpowiedzi. Podobnie należy dokumentować korespondencję z sąsiadem.

Samodzielne podejmowanie działań wobec psa

Nie wolno samodzielnie karać zwierzęcia, podawać mu środków uspokajających, straszyć go ani stosować innych działań, które mogą spowodować cierpienie lub zagrożenie dla jego zdrowia.

Nie należy również próbować rozwiązywać problemu przez celowe generowanie hałasu, który miałby zagłuszyć szczekanie. Takie działania mogą doprowadzić do powstania kolejnego konfliktu i narazić sprawcę na odpowiedzialność.

Żądanie usunięcia psa z mieszkania

Nie można skutecznie domagać się pozbawienia sąsiada prawa do posiadania zwierzęcia wyłącznie dlatego, że pies szczeka. Prawo nie ustanawia generalnego zakazu trzymania psów w blokach mieszkalnych.

Roszczenie powinno dotyczyć konkretnego naruszenia, czyli nadmiernego oddziaływania hałasu. Sposób jego sformułowania ma znaczenie dla dalszego postępowania.

Ignorowanie innych przyczyn konfliktu

Czasami problem z hałasem występuje razem z innymi sporami dotyczącymi korzystania z budynku. Przykładowo mieszkańcy mogą jednocześnie skarżyć się na nieprawidłową wentylację, palenie na klatce schodowej lub inne uciążliwości.

Nie należy jednak łączyć wszystkich konfliktów w jedno żądanie bez ustalenia ich odrębnych podstaw prawnych. Każde naruszenie wymaga odpowiedniej oceny.

Przykłady z praktyki

FAQ – najczęstsze pytania o szczekanie psa w bloku

Czy można wezwać policję, gdy pies sąsiada szczeka w dzień?

Tak. Art. 51 § 1 Kodeksu wykroczeń nie ogranicza ochrony spokoju wyłącznie do godzin nocnych. Jeżeli szczekanie ma charakter uporczywy i rzeczywiście zakłóca spokój, można zgłosić sprawę policji. Funkcjonariusze ocenią okoliczności konkretnego zdarzenia.

Czy administracja może nakazać sąsiadowi pozbycie się psa?

Co do zasady nie. Administracja może podejmować działania związane z przestrzeganiem regulaminu porządku domowego i zasad korzystania z budynku, ale nie ma ogólnego uprawnienia do nakazania mieszkańcowi oddania zwierzęcia. Wyjątkowe środki prawne dotyczące sprzedaży lokalu przez wspólnotę wymagają spełnienia szczególnych przesłanek ustawowych.

Czy nagranie szczekającego psa może być dowodem w sądzie?

Tak. Nagranie wykonane we własnym mieszkaniu, dokumentujące hałas dochodzący z sąsiedniego lokalu, może stanowić dowód. Sąd oceni jego autentyczność, kontekst i przydatność w zestawieniu z pozostałymi dowodami. Warto zachować oryginalne pliki wraz z datami i godzinami.

Czy najemca mieszkania może zgłosić szczekanie psa sąsiada?

Tak. Najemca może rozmawiać z sąsiadem, składać skargi do administracji i zawiadamiać policję lub straż miejską o podejrzeniu wykroczenia. Jeżeli chodzi o pozew oparty na ochronie własności z art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego, trzeba jednak pamiętać, że roszczenie to przysługuje właścicielowi. Najemca powinien ocenić dostępne środki ochrony wynikające z jego sytuacji prawnej.

Czy można pozwać sąsiada, jeśli pies szczeka tylko podczas jego nieobecności?

Takie okoliczności nie wykluczają dochodzenia roszczeń. Jeżeli szczekanie jest długotrwałe, powtarzalne i przekracza przeciętną miarę zakłóceń, może stanowić immisję. Trzeba jednak wykazać skalę problemu i odpowiednio uzasadnić żądanie. Sama nieobecność właściciela nie przesądza o jego odpowiedzialności.

Czy można domagać się, aby sąsiad wyciszył mieszkanie?

Można żądać podjęcia skutecznych działań ograniczających nadmierne oddziaływanie hałasu, ale nie istnieje automatyczne roszczenie o wykonanie konkretnego rodzaju wygłuszenia. Sposób usunięcia naruszenia powinien wynikać z okoliczności sprawy, a żądanie sądowe musi być odpowiednio sformułowane.

Podsumowanie – jak skutecznie rozwiązać problem szczekającego psa?

Uporczywe szczekanie psa w bloku nie jest problemem, który mieszkaniec musi bezwarunkowo tolerować. Prawo przewiduje zarówno środki interwencyjne, jak i możliwość dochodzenia ochrony cywilnej.

Najrozsądniej rozpocząć od udokumentowania uciążliwości, rozmowy z właścicielem zwierzęcia i pisemnego zgłoszenia problemu administracji. Jeżeli hałas zakłóca spokój, można wezwać policję lub straż miejską. Gdy działania te nie przynoszą rezultatu, a szczekanie przekracza przeciętną miarę zakłóceń, właściciel nieruchomości może rozważyć pozew o zaniechanie immisji.

Nie należy przy tym zakładać, że każda interwencja zakończy się mandatem albo że sąd nakaże określone zachowanie właścicielowi psa. O wyniku decydują konkretne okoliczności i jakość zgromadzonych dowodów.