Zamiana mieszkania komunalnego a zameldowanie pełnoletnich dzieci

Ubieganie się o lokal od gminy

Krąg osób mających prawo do najmu lokalu z gminnego zasobu mieszkaniowego określa ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego. Mieszkaniowy zasób gminy obejmuje:

• Mieszkania komunalne: wynajmowane przez gminę na czas nieoznaczony.
• Lokale socjalne: wynajmowane na czas oznaczony.
• Lokale zamienne: wynajmowane zazwyczaj na czas nieoznaczony.

Osoby mogą ubiegać się o najem lokalu gminnego, jeśli spełniają następujące warunki:

1. Bycie mieszkańcem gminy: Osoba musi zamieszkiwać na terenie danej gminy.
2. Niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe: Osoba musi posiadać niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe.
3. Niskie dochody: Osoba musi prowadzić gospodarstwo domowe o niskich dochodach.

Ustawodawca nie przewiduje innych ograniczeń wyłączających możliwość zawarcia umowy najmu lokalu gminnego, takich jak np. krótkotrwałe zamieszkiwanie na terenie gminy. Osoby spełniające podstawowe kryteria (zamieszkiwanie w gminie i niskie dochody) mogą ubiegać się o najem, niezależnie od długości okresu zamieszkiwania.

Rada gminy nie może wprowadzać w uchwałach dodatkowych kryteriów wykluczających osoby spełniające ustawowe wymagania. Takie lokalne akty prawa nie mogą dyskryminować mieszkańców, np. ze względu na krótkotrwałe zamieszkiwanie w gminie.

Kwestia zameldowania

Przepisy prawa nie wymagają zameldowania w miejscu stałego lub czasowego pobytu jako warunku ubiegania się o najem lokalu gminnego. Istotne jest jedynie miejsce zamieszkania, które określa się na podstawie:

• Fizycznego przebywania: Przebywanie osoby w danej miejscowości.
• Zamiaru stałego pobytu: Zamiar stałego zamieszkiwania w tej miejscowości.

Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego „miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu”. Miejsce zamieszkania różni się od zameldowania, które jest czynnością z zakresu prawa administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 lutego 2009 r. (sygn. akt I OW 164/08) wskazał, że zamieszkiwanie z zamiarem stałego pobytu wymaga zarówno fizycznego przebywania w miejscowości, jak i zamiaru stałego pobytu. Określona miejscowość jest miejscem zamieszkania, gdy jest głównym ośrodkiem działalności osoby, nawet jeśli osoba czasowo się z niego oddala, pod warunkiem utrzymania rzeczywistego związku z miejscem.

Jeśli umowa jest na Panią i męża, to nie widzę przeszkód w procedurze starania się o mieszkanie. Tym bardziej, że meldunek tymczasowy jest jakby dodatkowym – czasowym właśnie meldunkiem. Dodatkowo wątpliwe jest dla mnie automatyczne przemeldowanie syna. Takie rzeczy nie dzieją się z automatu.

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.