• Stan prawny na: 2026-05-19
Brak podpisu jednego z kilku najemców nie zawsze automatycznie przekreśla skuteczność umowy najmu albo porozumienia o jej rozwiązaniu, ale może poważnie utrudnić wykazanie, kto jest stroną i kto odpowiada za zobowiązania.
Wyjaśniamy, kiedy potrzebne są podpisy wszystkich najemców, jakie znaczenie mają czynności dorozumiane i jak bezpiecznie rozwiązać umowę zawartą z kilkoma osobami.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
.jpg)
Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich przypadków. Jeżeli umowa najmu wskazuje po stronie najemcy dwie albo więcej osób, a podpis składa tylko jedna z nich, dokument jest przede wszystkim dowodem zawarcia umowy przez osobę podpisaną. Co do osoby niepodpisanej trzeba dodatkowo ustalić, czy rzeczywiście złożyła oświadczenie woli, czy była reprezentowana przez pełnomocnika, czy później potwierdziła warunki umowy swoim zachowaniem.
Zgodnie z art. 60 Kodeksu cywilnego wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie, które ujawnia ją w sposób dostateczny. Dlatego w praktyce brak podpisu nie zawsze zamyka sprawę. Znaczenie mogą mieć na przykład: korespondencja e-mail, wiadomości SMS, wpłaty czynszu, przejęcie lokalu, wspólne ustalanie warunków najmu, odbiór kluczy albo późniejsze rozliczenia z wynajmującym.
Trzeba jednak odróżnić skuteczność czynności od problemów dowodowych. Podpis wszystkich osób wskazanych jako najemcy jest najbezpieczniejszym rozwiązaniem, bo ogranicza spór o to, kto jest stroną umowy, kto odpowiada za czynsz i kto może skutecznie wypowiedzieć albo rozwiązać najem.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Gdy po stronie najemcy występuje kilka osób, każda z nich jest odrębnym podmiotem praw i obowiązków. Wspólne określenie ich jako strony najemcy nie oznacza automatycznie, że jedna z tych osób może składać oświadczenia za pozostałe. Do działania za inną osobę potrzebne jest pełnomocnictwo albo późniejsze potwierdzenie czynności przez osobę, której oświadczenie dotyczy.
Osobno omawiamy też zagadnienie: pełnomocnictwo do wynajmu mieszkania.
W praktyce umowa powinna jasno wskazywać, kto jest wynajmującym, kto jest najemcą, czy najemców jest kilku oraz czy odpowiadają solidarnie za zapłatę czynszu i innych opłat. Sama wielość osób po stronie najemcy nie zawsze przesądza o solidarności. Solidarność dłużników wynika z ustawy albo z czynności prawnej, dlatego warto wpisać ją wprost do umowy, jeśli taki ma być zamiar stron.
Umowa najmu lokalu co do zasady może zostać zawarta także ustnie albo przez czynności dorozumiane. Inaczej ocenia się jednak sytuację dowodową stron oraz przypadki, w których ustawa albo sama umowa wymagają określonej formy. Zgodnie z art. 660 Kodeksu cywilnego umowa najmu nieruchomości lub pomieszczenia zawarta na czas dłuższy niż rok powinna być stwierdzona pismem. Jeżeli forma pisemna nie zostanie zachowana, umowę poczytuje się za zawartą na czas nieoznaczony.
Przy rozwiązaniu umowy trzeba dodatkowo uwzględnić art. 77 Kodeksu cywilnego. Jeżeli umowa została zawarta w formie pisemnej, dokumentowej albo elektronicznej, jej rozwiązanie za zgodą obu stron, odstąpienie albo wypowiedzenie wymaga zachowania formy dokumentowej, chyba że ustawa lub umowa zastrzegają inną formę. Forma dokumentowa może obejmować na przykład e-mail albo wiadomość pozwalającą ustalić osobę składającą oświadczenie.
Jeżeli umowa najmu lub aneks przewiduje, że zmiana albo rozwiązanie wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności, należy zachować właśnie tę formę. Wtedy same ustne ustalenia albo niejednoznaczne zachowania mogą okazać się niewystarczające.
Najbezpieczniej jest, aby porozumienie o rozwiązaniu umowy podpisał wynajmujący oraz wszyscy najemcy wskazani w umowie. Podpis tylko jednego z kilku najemców nie powinien być traktowany jako automatyczne rozwiązanie stosunku najmu wobec pozostałych, jeżeli ta osoba nie miała pełnomocnictwa i nie można wykazać zgody pozostałych najemców.
Nie oznacza to jednak, że brak podpisu zawsze przekreśla porozumienie. Jeżeli niepodpisany najemca jednoznacznie zaakceptował rozwiązanie umowy, zwrócił klucze, opuścił lokal, rozliczył kaucję, potwierdził zgodę w korespondencji albo w inny sposób zachował się tak, że jego wola była dostatecznie jasna, można rozważać złożenie oświadczenia w sposób dorozumiany. W razie sporu ocena zależy od konkretnych dowodów.
Czynności dorozumiane, określane także jako per facta concludentia, mają znaczenie wtedy, gdy z zachowania osoby można odczytać jej wolę w sposób dostatecznie pewny. Nie chodzi o domysły, lecz o zachowanie, które w danych okolicznościach pozwala przyjąć, że dana osoba chciała zawrzeć, wykonywać, zmienić albo rozwiązać umowę.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreślano, że brak podpisu na egzemplarzu umowy nie zawsze wyklucza ustalenie, że umowa została zawarta przez czynności dorozumiane. Przykładem jest wyrok Sądu Najwyższego z 11 czerwca 2008 r., sygn. V CSK 6/08, w którym zwrócono uwagę na potrzebę badania rzeczywistego zachowania stron i ich uzgodnień.
W sprawie najmu takie dowody mogą być bardzo praktyczne, ale nie zastąpią starannie sporządzonego dokumentu. Jeżeli strony chcą uniknąć sporu, powinny zebrać podpisy wszystkich zainteresowanych osób albo uzyskać wyraźne potwierdzenie w formie wymaganej przez umowę.
Brak podpisu jednej osoby pod umową najmu nie zawsze oznacza, że wynajmujący nie ma wobec niej żadnych roszczeń. Po pierwsze, trzeba sprawdzić, czy ta osoba nie stała się stroną umowy w inny sposób, na przykład przez wyraźne potwierdzenie warunków albo ich wykonywanie. Po drugie, art. 6881 Kodeksu cywilnego przewiduje, że za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Odpowiedzialność tych osób jest ograniczona do okresu ich stałego zamieszkiwania.
W przypadku małżonków istnieje dodatkowa szczególna regulacja. Jeżeli najem lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny został nawiązany w czasie trwania małżeństwa, małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe. Ta zasada nie dotyczy jednak automatycznie osób niepozostających w małżeństwie, na przykład partnerów, znajomych albo współlokatorów.
Najlepsza praktyka jest prosta: porozumienie powinno wymieniać wszystkich najemców i wynajmującego, określać datę zakończenia najmu, sposób wydania lokalu, stan liczników, rozliczenie czynszu, opłat, mediów, kaucji oraz ewentualnych szkód. Dokument powinien podpisać każdy najemca, chyba że działa przez pełnomocnika.
Jeżeli jeden z najemców nie może stawić się osobiście, można wykorzystać pełnomocnictwo, podpis elektroniczny albo inną formę przewidzianą w umowie i dopuszczalną w konkretnym przypadku. Warto także zachować korespondencję potwierdzającą zgodę wszystkich osób, protokół zdawczo-odbiorczy oraz potwierdzenia przelewów.
Gdy porozumienie podpisała tylko część najemców, wynajmujący powinien unikać pochopnego przyjmowania, że umowa wygasła wobec wszystkich. Najpierw trzeba ustalić, czy pozostali najemcy wyrazili zgodę, czy lokal został wydany przez wszystkich i czy nie ma sporu co do dalszego korzystania z mieszkania.
Poniższe przykłady pokazują, jak różnie może zostać oceniony brak podpisu jednego z najemców w zależności od zachowania stron i dowodów.
Anna i Marta miały wspólnie wynająć mieszkanie. W umowie wpisano obie jako najemczynie, ale dokument podpisała tylko Anna. Marta nie uczestniczyła w rozmowach z właścicielem, nie wpłacała czynszu i po kilku dniach zrezygnowała z wprowadzenia się. W takiej sytuacji właścicielowi może być trudno wykazać, że Marta stała się stroną umowy, mimo że jej dane znalazły się w treści dokumentu.
Paweł nie podpisał egzemplarza umowy, ale od początku mieszkał w lokalu, prowadził korespondencję z wynajmującym, opłacał połowę czynszu z własnego rachunku i potwierdzał w wiadomościach termin najmu. Jeżeli powstanie spór, takie okoliczności mogą przemawiać za tym, że Paweł zaakceptował umowę przez swoje zachowanie.
Trzech najemców podpisało umowę najmu. Po roku dwóch z nich podpisało z właścicielem porozumienie o wcześniejszym rozwiązaniu umowy i wyprowadziło się, ale trzeci najemca nie podpisał dokumentu, nie oddał kluczy i nadal zajmował pokój. Właściciel nie powinien zakładać, że porozumienie skutecznie zakończyło najem wobec tej osoby bez dodatkowych dowodów jej zgody.
Nie zawsze. Umowa może być skuteczna co najmniej wobec osób, które ją podpisały. Wobec osoby niepodpisanej trzeba ustalić, czy złożyła oświadczenie woli w inny sposób albo czy była prawidłowo reprezentowana.
Co do zasady nie. Jeden najemca może działać za pozostałych tylko wtedy, gdy ma pełnomocnictwo albo gdy pozostali później potwierdzą jego działanie w wymaganej formie.
To zależy od umowy i przepisów. Przy umowie zawartej w formie pisemnej rozwiązanie za zgodą stron zasadniczo wymaga formy dokumentowej, a e-mail może ją spełniać, jeśli pozwala ustalić osobę składającą oświadczenie. Jeżeli umowa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności, sam e-mail może nie wystarczyć.
Może odpowiadać. Pełnoletnia osoba stale zamieszkująca z najemcą odpowiada solidarnie z najemcą za czynsz i inne należne opłaty za okres swojego stałego zamieszkiwania.
Najlepiej uzyskać podpis brakującej osoby albo jej jednoznaczne potwierdzenie w formie wymaganej przez umowę. Warto też zachować dowody korespondencji, zapłaty czynszu, wydania lokalu i zwrotu kluczy.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, w szczególności art. 60, art. 65, art. 77, art. 78, art. 660, art. 6801 i art. 6881 - Internetowy System Aktów Prawnych
2. Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Internetowy System Aktów Prawnych
3. Wyrok Sądu Najwyższego z 11 czerwca 2008 r., sygn. V CSK 6/08 - SAOS
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Wioletta Dyl
Radca prawny, absolwentka prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. Udziela porad prawnych z zakresu prawa autorskiego , nowych technologii , ochrony danych osobowych , a także prawa konkurencji ,...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika