• Stan prawny na: 2026-07-21
Właściciel garażu co do zasady może wynająć go osobie spoza wspólnoty mieszkaniowej, o ile garaż jest jego odrębną własnością albo przysługuje mu skuteczne prawo do korzystania z niego i używa go zgodnie z przeznaczeniem.
Inaczej ocenia się uciążliwości, dojazd przez część wspólną oraz odległość garażu lub miejsca postojowego od okien mieszkań. Poniżej wyjaśniamy, kiedy wspólnota może reagować, jakie dokumenty warto sprawdzić i kiedy sprawę zgłosić do nadzoru budowlanego.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Podstawowe znaczenie ma status prawny garażu. Inaczej ocenia się garaż stanowiący odrębny lokal użytkowy, inaczej pomieszczenie przynależne do mieszkania, a jeszcze inaczej miejsce postojowe albo garaż znajdujący się w części wspólnej nieruchomości. Dopiero po sprawdzeniu księgi wieczystej, aktu notarialnego, dokumentacji wspólnoty i ewentualnych uchwał można jednoznacznie ustalić, kto i w jakim zakresie może z garażu korzystać.
Jeżeli garaż jest własnością konkretnej osoby, właściciel może co do zasady oddać go w najem, także osobie, która nie mieszka w budynku. Wspólnota nie może zakazać właścicielowi rozporządzania jego własnością tylko dlatego, że najemca jest osobą z zewnątrz. Ograniczenia mogą jednak wynikać z przeznaczenia garażu, przepisów prawa, umowy, regulaminu korzystania z części wspólnych albo z tego, że korzystanie z garażu narusza prawa innych mieszkańców.
Osobno omawiamy też zagadnienie: prawo pierwokupu garażu.
Jeżeli natomiast garaż albo dojazd do niego jest częścią nieruchomości wspólnej, jeden z właścicieli nie może samodzielnie oddać tej części do wyłącznego korzystania osobie trzeciej bez odpowiedniej podstawy prawnej. W takim przypadku znaczenie mają uchwały wspólnoty, sposób zarządu nieruchomością wspólną i ewentualne wcześniejsze umowy dotyczące korzystania z miejsc postojowych.
Aktualnie przy ocenie sposobu zarządu ważny jest także podział na małą i większą wspólnotę. Jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i niewyodrębnionych nie przekracza trzech, do zarządu nieruchomością wspólną stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. Jeżeli lokali jest więcej niż trzy, właściciele powinni działać według zasad ustawy o własności lokali, w tym przez zarząd lub zarządcę oraz uchwały w sprawach przekraczających zwykły zarząd. W opisanym stanie faktycznym mowa o ośmiu mieszkaniach, więc co do zasady mamy do czynienia ze wspólnotą zarządzaną według ustawy o własności lokali.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o własności lokali właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem. Oznacza to, że jeżeli do garażu prowadzi wspólna droga, właściciel garażu może z niej korzystać w zakresie niezbędnym do dojazdu. Zwykle takie uprawnienie rozciąga się także na osobę, której właściciel udostępnił garaż, na przykład najemcę.
To uprawnienie nie jest jednak nieograniczone. Właściciel lokalu ma obowiązek korzystać z lokalu i nieruchomości wspólnej w sposób nieutrudniający korzystania innym współwłaścicielom. Najemca garażu nie powinien więc parkować poza wyznaczonym miejscem, blokować przejazdu, pozostawiać auta na biegu jałowym pod oknami, niszczyć nawierzchni ani korzystać z terenu wspólnoty w sposób odbiegający od normalnego dojazdu do garażu.
Wspólnota może uporządkować zasady korzystania z dojazdu, na przykład przez regulamin ruchu na terenie nieruchomości, ograniczenie prędkości, zakaz postoju poza garażem, zasady wydawania pilotów lub kluczy, a także sposób rozliczania kosztów napraw szkód w częściach wspólnych. Nie może natomiast uchwałą pozbawić właściciela realnego dostępu do jego garażu, jeżeli dostęp ten wynika z prawa własności albo z prawidłowo ustanowionego sposobu korzystania.
W opisanej sprawie istotna jest informacja, że garaż ma znajdować się około 2 m od okien. Nie zawsze sama taka odległość przesądza o bezprawności, bo trzeba ustalić, z jakim obiektem mamy do czynienia, kiedy powstał, czy został wybudowany legalnie i jakie przepisy obowiązywały w chwili jego budowy albo przebudowy.
Obecne rozporządzenie w sprawie warunków technicznych przewiduje szczegółowe odległości dla stanowisk postojowych, w tym zadaszonych, oraz otwartych garaży wielopoziomowych. Dla samochodów osobowych odległość od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym nie może być mniejsza niż 7 m przy parkingu do 10 stanowisk, 10 m przy parkingu od 11 do 60 stanowisk i 20 m przy parkingu powyżej 60 stanowisk.
Te same przepisy określają także minimalne odległości stanowisk postojowych od granicy działki budowlanej: 3 m przy parkingu do 10 stanowisk dla samochodów osobowych, 6 m przy parkingu od 11 do 60 stanowisk oraz 16 m przy parkingu powyżej 60 stanowisk. Przepisy przewidują wyjątki, między innymi dla parkingów między liniami rozgraniczającymi ulicę oraz dla określonych stanowisk w zabudowie jednorodzinnej.
Trzeba jednak uważać na automatyczne przenoszenie tych zasad na każdy garaż. § 19 rozporządzenia dotyczy przede wszystkim stanowisk postojowych, zadaszonych stanowisk i otwartych garaży wielopoziomowych. W przypadku zamkniętego garażu szczególnej analizy wymaga między innymi usytuowanie wjazdu, legalność samego obiektu, zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz ewentualne uciążliwości w postaci hałasu, spalin lub naruszenia bezpieczeństwa.
Jeżeli garaż został wzniesiony wiele lat temu, nie należy oceniać go wyłącznie przez pryzmat dzisiejszych przepisów. Należy sprawdzić pozwolenie na budowę, projekt zagospodarowania działki, decyzję o warunkach zabudowy albo miejscowy plan, a także dokumentację odbiorową. Jeżeli obiekt powstał bez wymaganej zgody albo w istotnym odstępstwie od zatwierdzonego projektu, sprawa może wymagać interwencji organu nadzoru budowlanego.
Wspólnota powinna zacząć od ustalenia, czy problem dotyczy własności prywatnej, części wspólnej czy sposobu korzystania z dojazdu. Jeżeli garaż jest prywatny, wspólnota nie może po prostu zakazać jego wynajmu. Może jednak reagować na bezprawne korzystanie z części wspólnych, niszczenie nawierzchni, parkowanie poza wyznaczonym miejscem, naruszanie regulaminu albo powodowanie uciążliwości.
Najbardziej praktyczne działania to pisemne wezwanie właściciela garażu do uporządkowania sposobu korzystania z garażu przez najemców, uchwała porządkująca zasady ruchu i postoju na terenie wspólnoty, dokumentowanie szkód oraz obciążanie kosztami napraw osoby odpowiedzialnej. Gdy zachowanie najemców powoduje ponadprzeciętne uciążliwości, możliwe jest także dochodzenie roszczeń na podstawie przepisów o ochronie własności i immisjach.
Jeżeli spór dotyczy nie tylko garażu, lecz także korzystania przez osoby trzecie z nieruchomości mieszkalnej, pomocne może być porównanie z innymi sytuacjami, takimi jak wynajem pokoi w domu. W obu przypadkach kluczowe jest to, czy właściciel działa w granicach swojego prawa i czy nie narusza praw sąsiadów.
W budynkach komunalnych albo z udziałem gminy warto dodatkowo sprawdzić regulaminy zarządcy, uchwały wspólnoty, umowy najmu lokali komunalnych oraz sposób rozliczania kosztów. Sam fakt istnienia garażu lub korzystania z parkingu nie przesądza jeszcze o prawie do świadczeń mieszkaniowych, ale w sprawach socjalnych i lokalowych znaczenie mogą mieć także inne okoliczności, w tym dodatek mieszkaniowy oraz sytuacja najemcy lokalu.
Przed podjęciem ostrzejszych działań warto zebrać dokumenty, które pozwolą oddzielić problem prawny od konfliktu sąsiedzkiego. W szczególności należy sprawdzić:
Jeżeli dokumenty potwierdzą, że garaż jest legalny i stanowi prywatną własność, spór powinien koncentrować się na sposobie korzystania z niego, a nie na samym fakcie wynajmu. Jeżeli natomiast dokumentów nie ma albo wynika z nich, że garaż albo dojazd wykonano niezgodnie z pozwoleniem, uzasadnione może być skierowanie sprawy do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego.
Powiązane zagadnienia:
Niżej pokazujemy typowe sytuacje, w których sama obecność garażu na terenie wspólnoty nie rozstrzyga jeszcze sprawy. Decydują dokumenty, przeznaczenie obiektu i realny sposób korzystania z nieruchomości.
Pani Maria mieszka na parterze, a pod jej oknami przebiega dojazd do prywatnego garażu. Właściciel garażu wynajął go osobie spoza wspólnoty. Sam najem nie jest wystarczającą podstawą do zakazu korzystania z garażu, ale jeżeli najemca codziennie zostawia samochód na biegu jałowym pod oknami i blokuje chodnik, wspólnota może wezwać właściciela do zdyscyplinowania najemcy oraz uregulować zasady postoju na części wspólnej.
Pan Jan ustalił, że garaż stojący obok budynku nie występuje w dokumentacji budowlanej, a w księdze wieczystej nie ma informacji o odrębnej własności garażu. W takiej sytuacji wspólnota nie powinna poprzestawać na sporze z najemcą. Najpierw należy sprawdzić dokumenty u zarządcy i w starostwie, a przy podejrzeniu samowoli budowlanej skierować zawiadomienie do nadzoru budowlanego.
W małej wspólnocie jeden ze współwłaścicieli zaczął udostępniać część wspólnego podwórza osobom trzecim jako miejsce parkowania. Nie było uchwały ani umowy o podziale do korzystania. Pozostali współwłaściciele mogą sprzeciwić się takiemu wyłącznemu używaniu części wspólnej, bo nie chodzi o prywatny garaż, lecz o teren należący do wszystkich współwłaścicieli.
Tak, jeżeli garaż jest jego własnością albo ma inne skuteczne prawo do wyłącznego korzystania z garażu. Wspólnota nie może zakazać wynajmu tylko dlatego, że najemca nie mieszka w budynku. Może natomiast reagować na naruszenia regulaminu, szkody, blokowanie dojazdu i nadmierne uciążliwości.
Co do zasady nie, jeżeli wjazd jest konieczny do korzystania z legalnego garażu i odbywa się zgodnie z przeznaczeniem części wspólnej. Wspólnota może jednak wprowadzić rozsądne zasady porządkowe, na przykład ograniczenie prędkości, zakaz postoju pod oknami albo obowiązek korzystania z konkretnej bramy.
Nie zawsze. Trzeba ustalić, czy chodzi o stanowisko postojowe, zadaszone miejsce postojowe, otwarty garaż, zamknięty garaż czy wjazd do garażu oraz kiedy obiekt powstał. Aktualne przepisy przewidują minimalne odległości dla określonych stanowisk postojowych, ale ocena starego garażu wymaga sprawdzenia dokumentacji budowlanej.
Należy dokumentować szkody, zgłosić je zarządowi lub zarządcy i wezwać właściciela garażu do zaprzestania naruszeń oraz pokrycia kosztów naprawy, jeżeli szkoda powstała z winy jego najemcy. Wspólnota może też uchwalić zasady korzystania z dojazdu i dochodzić roszczeń cywilnych.
Wtedy, gdy istnieją konkretne wątpliwości co do legalności garażu, zgodności jego usytuowania z pozwoleniem na budowę, projektu zagospodarowania działki albo warunków technicznych. Sam konflikt sąsiedzki zwykle nie wystarczy; potrzebne są okoliczności wskazujące na naruszenia budowlane.
Wynajmowanie garażu na terenie wspólnoty mieszkaniowej osobie spoza wspólnoty zasadniczo może być zgodne z prawem, jeżeli garaż należy do właściciela i jest używany zgodnie z przeznaczeniem. Wspólnota nie powinna zwalczać samego wynajmu, lecz konkretne naruszenia: bezprawne korzystanie z części wspólnych, uciążliwości, niszczenie nawierzchni, blokowanie przejazdu albo niezgodność obiektu z dokumentacją budowlaną.
Najbezpieczniejszym działaniem jest zebranie dokumentów i rozdzielenie trzech kwestii: prawa własności do garażu, prawa do dojazdu przez część wspólną oraz legalności budowlanej garażu lub miejsc postojowych. Dopiero na tej podstawie można zdecydować, czy wystarczy uchwała porządkowa wspólnoty, wezwanie właściciela garażu, roszczenie cywilne, czy zawiadomienie nadzoru budowlanego.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, t.j. Dz.U. 2021 poz. 1048 ze zm. - ISAP
2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, t.j. Dz.U. 2022 poz. 1225 ze zm. - ISAP
3. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, w szczególności art. 144 i art. 222 § 2 - ISAP
4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 listopada 2015 r., II SA/Po 761/15.
5. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., II OSK 794/10.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Kinga Karaś
Adwokat świadczący usługi prawne zarówno na rzecz osób fizycznych jak i przedsiębiorców. Doktorantka na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Autorka lub współautorka wielu artykułów naukowych i monografii. Absolwentka prawa na Uniwersytecie...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika